پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر کاهش استرس بر اساس توجه آگاهی بر راهبردهای تنظیم هیجان و اجتناب شناختی بیماران زن مبتلا به وسواس فکری- عملی انجام شد. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران زن مبتلا به وسواس بود که در سال 1400 به مراکز مشاوره و مددکاری شهر کرمانشاه مراجعه کرده بودند. از میان آنها 30 نفر به صورت نمونه گیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل به نسبت یکسان گمارده شدند. گروه آزمایش مداخله درمانی مبتنی بر کاهش استرس بر اساس توجه آگاهی را  به صورت گروهی، هفته ای یک بار در 8 جلسه 90 دقیقه ای دریافت کردند؛ گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های تنظیم هیجان گراس و جان و اجتناب شناختی سکستون و داگاس استفاده شد. یافته های حاصل از تحلیل واریانس یک-راهه در متن مانکوا  نشان داد که درمان مبتنی بر کاهش استرس بر اساس توجه آگاهی باعث کاهش معنادار نمرات فرونشانی و اجتناب شناختی و افزایش معنادار نمرات مؤلفه ارزیابی مجدد شناختی افراد گروه آزمایش در مرحله پس آزمون و پیگیری شده است. با استناد به یافته های حاصل از پژوهش پیشنهاد می گردد که جهت مدیریت راهبردهای تنظیم هیجان و کاهش اجتناب شناختی بیماران وسواسی از نتایج گروه درمانی مبتنی بر کاهش استرس بر اساس ذهن آگاهی  به عنوان یک روان درمانی مدرن در مراکز مشاوره و درمانی بهره برد.

هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و درمان مبتنی بر آرام سازی حالت بر تنظیم شناختی هیجان دانش آموزان با اختلال انفجاری متناوب بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه نوجوانان 18-12 ساله مبتلا به اختلال انفجاری متناوب در سال 1403 بود که در مدارس شهر تهران مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه شامل 45 نفر از جامعه آماری به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و در گرو ه های آزمایش و گواه جایگماری شدند. برای گروه آزمایشی اول آموزش تنظیم هیجان طی 8 جلسه 60 دقیقه ای در طول چهار هفته و برای گروه آزمایشی دوم، درمان مبتنی بر آرام سازی حالت طی 8 جلسه 60 دقیقه ای در طول چهار هفته اجرا شد. در حالی که گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اختلال انفجاری متناوب (کوکارو و همکاران، 2017) و سیاهه تنظیم هیجان (شیلدز و سیچتی، 1998) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم هیجان و درمان مبتنی بر آرام سازی حالت بر تنظیم شناختی هیجان دانش آموزان با اختلال انفجاری متناوب تاثیر دارد (05/0p<). همچنین نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که بین دو روش درمانی بر تنظیم شناختی هیجان تفاوت معنی داری وجود ندارد (05/0p>). بر اساس یافته های پژوهش روانشناسان و روانپزشکان می توانند برای بهبود تنظیم شناختی هیجان دانش آموزان دارای اختلال انفجاری متناوب از این مداخلات استفاده نمایند.

مقدمه: امروزه درمان های موج سوم در روان درمانی به جای چالش با شناخت ها، بر آگاهی و پذیرش افراد از احساسات و هیجان ها و شناخت ها و رفتارها تاکید دارند. به همین دلیل پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تنظیم شناختی هیجان در مردان معتاد تحت درمان با متادون انجام شد.روش بررسی: جامعه مورد بررسی در این مطالعه را کلیه مردان معتاد تحت درمان متادون مراجعه کننده به کلینیک های درمانی ترک اعتیاد استان اصفهان در سال 94-93 تشکیل داده اند. بدین منظور 24 نفر از مردان معتاد تحت درمان با متادون به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس به روش تصادفی در دو گروه 12 نفره آزمایش و کنترل جهت انجام آزمایش گمارده شدند. سپس هر دو گروه پرسشنامه تنظیم شناختی-هیجان را تکمیل کردند. مداخلات درمانی با رویکرد پذیرش و تعهد روی گروه آزمایش به صورت گروهی، طی 8 جلسه 1 ساعته، هفته ای یک بار، برگزار شد. در نهایت اطلاعات جمع آوری شده به وسیله پرسشنامه، توسط نرم افزار SPSS و با استفاده از روش آماری کواریانس تجزیه و تحلیل شد.نتایج: یافته های حاصل از پژوهش نشان داد روش درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش برکاهش میزان سرزنش خود، نشخوار ذهنی، فاجعه آمیز پنداری و سرزنش دیگران تاثیر مثبت و معنی دار داشته است و بر افزایش میزان پذیرش، توجه مجدد مثبت، توجه مجدد به برنامه ریزی، باز ارزیابی مثبت، اتخاذ دیدگاه تاثیر مثبت و معنی دار داشته است.نتیجه گیری: درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش به دلیل آموزش پذیرش افکار و شرایط به مراجعان در بهبود تنظیم هیجان مردان تحت درمان با متادون تاثیر داشته است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: دستگاه گوارش، به عنوان یکی از مهم ترین دستگاه های بدن، بیماری های مربوط به خود را دارد که گریبان گیر بسیاری از افراد است. از این رو، پژوهش حاضر به دنبال بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و انعطاف پذیری شناختی بیماران گوارشی است. مواد و روش ها: روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل نامعادل بود و جامعه آماری این تحقیق کلیه بیماران گوارشی شهر ساری بودند که در سال 1399 به مرکز درمانی بیمارستان امام خمینی مراجعه کردند و نمونه آنها شامل 30 نفر (15 نفر برای گروه آزمایشی و 15 نفر برای گروه کنترل)، که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سپس، اعضای گروه آزمایشی به مدت 8 جلسه تحت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند و گروه کنترل نیز هیچ گونه درمانی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل، پرسش نامه های راهبردهای تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، 2001) و انعطاف پذیری شناختی (دنای و ونادروال، 2010) و نوع روش آماری این پژوهش، تحلیل کوواریانس چند متغیری بود. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و انعطاف پذیری شناختی اثربخش بوده است و به شکل معناداری موجب بهبود راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و انعطاف پذیری شناختی بیماران گوارشی شد. بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، می توان از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به عنوان روش موثر برای ارتقاء راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و انعطاف پذیری شناختی بیماران گوارشی استفاده کرد.

مقدمه: مشکلات رفتاری به عنوان مجموعه پیچیده ای از مشکلات هیجانی، شناختی و رفتاری می باشند، که به وسیله فقدان کنترل و عدم پایبندی به اصول اخلاقی و اجتماعی و اختلال در رفتار به شیوه مطلوب جامعه شناخته می شوند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر تنظیم هیجان بر تکانشگری و پرخاشگری دانش آموزان با مشکلات رفتاری بود. روش: روش پژوهش حاضر نیمه مداخله ی طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه شاهد بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم ابتدایی (کلاس چهارم، پنجم و ششم) با مشکلات رفتاری شهرستان تبریز بودند. نمونه پژوهش نیز شامل 36 دانش آموز دختر و پسر دوره دوم ابتدایی با مشکلات رفتاری بودند. برای انتخاب نمونه، ابتدا از ناحیه 3 آموزش و پرورش شهر تبریز، به صورت خوشه ای سه مدرسه ابتدایی دوره دوم دختر و سه مدرسه دوره دوم پسر انتخاب شدند و پرسشنامه مشکلات رفتاری کوای و پترسون توسط معلم تکمیل گردید و از میان دانش آموزانی که نمره بالایی در پرسشنامه مشکلات رفتاری کوای و پترسون کسب کرده بودند، 36 نفر با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج به عنوان نمونه نهایی انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه مداخله (18 نفر) و شاهد (18 نفر) جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از چک لیست تجدید نظرشده مشکلات رفتاری، پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) و مقیاس تکانشوری بارات (1994) استفاده شد. نتایج: درمان شناختی مبتنی بر تنظیم هیجان بر پرخاشگری و تکانشگری کودکان در گروه مداخله معنادار است (0/001>P)؛ با توجه به مجذور ایتا در هر یک از متغیرهای پرخاشگری (بدنی، کلامی، خشم و خصومت) به ترتیب 0/240، 0/260، 0/196 و 0/221 و تکانشگری (عدم برنامه ریزی، حرکتی و شناختی) به ترتیب 0/270، 0/283 و 0/251 درصد تغییرات با توجه به درمان شناختی مبتنی بر تنظیم هیجان تبیین می شوند. نتیجه گیری: درمان شناختی مبتنی بر تنظیم هیجان بر کاهش تکانشگری و پرخاشگری در کودکان با مشکلات رفتاری موثر است.

مقدمه واژینیسموس یکی از اختلالات عملکرد جنسی در زنان است. تنظیم هیجانی به اعمالی اطلاق می شود که به منظور تغییر یا تعدیل یک حالت هیجانی به کار می رود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان شناختی رفتاری بر تنظیم شناختی هیجان زنان دارای اختلال واژینیسموس انجام شد. روش کار این مطالعه نیمه تجربی در سال 1397 بر روی 45 زن مبتلا به واژینیسموس مراجعه کننده به کلینیک مشاوره روانشناسی رهیاب مشهد انجام شد. افراد به طور تصادفی در سه گروه 15 نفره شامل دو گروه مداخله و یک گروه کنترل قرار گرفتند. افراد یک گروه مداخله تحت درمان شناختی-رفتاری و گروه دیگر شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار پژوهش پرسشنامه های جمعیت شناختی و تنظیم شناختی هیجان بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون های تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها هر دو روش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان شناختی رفتاری در مقایسه با گروه کنترل بر بهبود ابعاد تنظیم شناختی هیجان زنان دچار اختلال واژینیسموس تاثیر داشتند (0001/0=p). با توجه به مقایسه اختلاف میانگین های دو گروه مداخله با گروه کنترل، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی نسبت به درمان شناختی رفتاری تاثیر بیشتری بر ابعاد تنظیم شناختی هیجان داشت (01/0>p). نتیجه گیری هرچند هر دو روش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان شناختی رفتاری بر تنظیم شناختی هیجان زنان دارای اختلال واژینیسموس تاثیر دارند، اما تاثیر شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بیشتر از درمان شناختی رفتاری است.

مقدمه: بهبود تنظیم هیجان جهت مقابله با اختلال سوگ ناشی از کووید-19، می تواند کمک کننده باشد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی تنظیم هیجان زنان مبتلا به اختلال سوگ ناشی از کووید-19 انجام شد. روش کار: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دو ماهه بود. از زنان 25 تا 45 ساله مبتلا به اختلال سوگ (ناشی از کووید-19) در شهر تهران در سال 1400-1399 تعداد 45 نفر به صورت نمونه گیری داوطلبانه انتخاب شدند و در سه گروه (هر گروه 15 نفر) به صورت تصادفی گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (گرتز و رویمر، 2004) بود. یک گروه درمان مبتنی بر هیجان (10 جلسه یک و نیم ساعته) و یک گروه درمانی شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی (9 جلسه یک و نیم ساعته) را دریافت کردند. گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند و حین اجرای پژوهش مداخله ای دریافت نکرد. نتایج: نتایج نشان داد که هر دو مداخله در مقایسه با گروه کنترل اثربخشی معناداری بر مولفه های تنظیم هیجان دارند (01/0>P). همچنین نتایج نشان داد که درمان متمرکز بر هیجان در مقایسه با درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی، میانگین مولفه های عدم پذیرش پاسخ های هیجانی، دشواری در کنترل تکانه، فقدان آگاهی هیجانی و دسترسی محدود به راهبردهای تنظیم هیجانی را به صورت معنادار بیشتر کاهش داده است. نتیجه گیری: نتایج حاکی از اثربخشی رقابتی درمان متمرکز بر هیجان در مقایسه با درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تنظیم هیجان دارد.

سابقه و هدف: اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان، با برخی مشکلات روان شناختی همراه است که به درمان مؤثر نیاز دارند. هدف این مطالعه بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری هیجان مدار بر تنظیم هیجان و عادات خواب کودکان دارای اضطراب اجتماعی بود. مواد و روش ها: این پژوهش مطالعه ای نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی پژوهش شامل دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم ابتدایی شهر قم در سال تحصیلی 1399 بود. تعداد 46 نفر از آن ها که نمراتشان در مقیاس اضطراب اجتماعی لایبویتز بالاتر از 29/5 بود، انتخاب و به صورت تصادفی، به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. شرکت کنندگان در پیش آزمون چک لیست تنظیم هیجان و پرسش نامه ی عادات خواب کودکان را پاسخ دادند. سپس، گروه آزمایش به مدت 16 جلسه در درمان شرکت کرد و گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. در نهایت، شرکت کنندگان پس آزمون را نیز پاسخ دادند و داده های حاصل با استفاده از تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS بررسی شد. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که پس از کنترل اثرهای پیش آزمون، تفاوت معناداری در ترکیب خطی متغیرهای تنظیم هیجان و عادات خواب دو گروه وجود داشت (0/063 =لامبدای ویلکز، 34/182=10،23F، 0/001=P). آزمون های تحلیل کوواریانس تک متغیره نیز افزایش معنادار تنظیم هیجان و کاهش معنادار بی ثباتی/منفی گرایی و اختلالات خواب (به جز تأخیر در شروع خواب) را در گروه آزمایش پس از جلسات درمانی نشان داد. نتیجه گیری: درمان شناختی رفتاری هیجان مدار می تواند درمانی مهم و اثربخش برای تنظیم هیجان و اختلالات خواب کودکان مضطرب اجتماعی باشد که به متخصصان سلامت روان مراجعه می کنند.